Hayat akıp giderken sesiz sedasız ıssız sokaklarda, bende istedim onunla akıp gitmek. Ama her defasında sağıma baktım, soluma, önüme, arkama baktım kimse yok; o yok. Tek başıma ıssız sandığım sokaklarda hayatla birlikte akıp gittim, sonunu bilmedim. Bir türlü ulaşamadığım sana, sessizliğe, onsuzluğa…
Gelir mi arkamdan diye hep baktım geriye ama hiç göremedim. Hep bekledim, hep baktım arkama o, hiç gelmedi. Sustum ve iyice gömüldüm onsuzluğuma, sessizliğime.
Çıkmak ister miyim artık gelse bile bu sessizlikten, onu bilmiyorum işte. Gelir mi diye düşünüyorum; onu da bilmiyorum ama zannetmiyorum. Gelse bir şey ifade eder mi acaba? Bakar mıyım geriye, geçmişe… Yoksa devam eder miyim kayboluşuma?
Kaybolmak işte benim hayatım bundan ibaret galiba. Sessiz sedasız onsuz kimsesiz… KAYBOLMAK
zemheri
Gelir mi arkamdan diye hep baktım geriye ama hiç göremedim. Hep bekledim, hep baktım arkama o, hiç gelmedi. Sustum ve iyice gömüldüm onsuzluğuma, sessizliğime.
Çıkmak ister miyim artık gelse bile bu sessizlikten, onu bilmiyorum işte. Gelir mi diye düşünüyorum; onu da bilmiyorum ama zannetmiyorum. Gelse bir şey ifade eder mi acaba? Bakar mıyım geriye, geçmişe… Yoksa devam eder miyim kayboluşuma?
Kaybolmak işte benim hayatım bundan ibaret galiba. Sessiz sedasız onsuz kimsesiz… KAYBOLMAK
zemheri
.jpg)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder